|
پرسش و
پاسخ |
|
نام و نام خانوادگی: |
[محفوظ] |
|
پست الکترونیکی: |
[محفوظ] |
|
موضوع سوال: |
منازعه |
|
متن سوال: |
دانشجوي ۲۲ساله هستم كه به خاطر نجات دوستم در مقابل حمله چاقوي شخص شروري (همسايه محل) خودنيز ازناحيه مچ دست دچار پارگي تاندون ودوستم ازناحيه آرنج دچار نقص عضو شده است . ضارب به همراه پسرش از موقعيت متواري شد اما پس از شكايت ما ومراجعه به دادسرا خود را از ناحيه پشت (كتف ) مجروح كرده و آن را به من نسبت داده در حاليكه طبق شهادت صريح يكي از همسايگان او را هنگام فرار سالم و بدون آثار خون روي پشت لباسش ديده است . با اين حال دادسرا مرا نيز به جهت ايراد ضرب و جرح عمدي و همچنين شركت در منازعه مجرم دانسته است . لطفا راهنمايي كنيد .آيا به جهت حفظ آبرو و شان خودمان به اين فرد شرور رضايت دهيم؟ اگر بنابه فرض اين كار راانجام دهيم آيا باز هم دادگاه مجازاتي را براي مادرنظر ميگيرد ؟ آيا در اينصورت باز هم براي ما سو سابقه مي شود؟چه كنيم من دانشجوي ممتاز دانشگاه و دوستم از روساي يكي از شركتهاي دولتي است و نمي خواهيم آينده كاريمان تباه شود؟ |
|
پاسخ: |
چنانچه در خصوص مجرميت شما و دوستتان قرار مجرميت و كيفر خواست صادر شده باشد در دادگاه نيز مي توانيد نسبت اين موضوع دفاع نموده واز دادگاه بخواهيد شهادت شهود شما را استماع نمايد. رضايت شما ارتباطي به اتهام شما ندارد و چنانچه نسبت به آنها رضايت خود را اعلام كنيد به موضوع اتهام شما رسيدگي و در صورت تشخيص دادگاه به مجرم بودنتان مطابق جرم حادث مجازات مي شويد مگر اينكه آنها هم نسبت به شما رضايت بدون قيد و شرط خود را اعلام كنند. با توجه به اطهارات شما احتمال اينكه در دادگاه نتيجه بگيريد وجود دارد . |
بازگشت به صفحه اصلی پرسش
و پاسخ
|
امروز 16 شهریور 1389 - ساعت 01:28:57
